چرا موقعیت یابی جراحی از روی میز شروع می شود؟

یک جراحی بر اساس آنچه بعد از اولین برش - حاشیه تمیز، دست‌های ثابت، بیماری که خوب از خواب بیدار می‌شود، قضاوت می‌شود. اما دامپزشکانی که روزهای خود را پشت میزهای عمل می گذرانند، می دانند که این روش تا حدی قبل از هر یک از آن ها تعیین می شود: با نحوه قرارگیری حیوان و آنچه که جدول به تیم اجازه می دهد در مورد آن انجام دهد. تعیین موقعیت متغیر آرام در هر جراحی است. هرگز در یادداشت‌های ترخیص ظاهر نمی‌شود، اما دید میدانی، استقامت جراح و میزان روانی کل ساعت را شکل می‌دهد. جدول جایی است که آن متغیر تنظیم می شود.

جراحی خیس است. خون، سالین، مایع شستشو - همه باید به جایی بروند، و جایی که می رود تعیین می کند که آیا میدان جراحی تا یک ساعت بعد قابل مشاهده باشد یا خیر. یک صفحه صاف که کاملاً 360 درجه می‌چرخد و کج می‌شود، گرانش را به یک دستیار بدون دستمزد تبدیل می‌کند: رومیزی زاویه می‌دهد تا به جای اینکه روی پرده‌ها جمع شود یا روی زمین چکه کند، مایع به سمت فاضلاب و داخل سطل زباله آویزان می‌رود. مرکز کمی برآمده و سرعت شیار محیطی که در امتداد جریان دارند. هیچ کس این را قسمت پر زرق و برق اتاق عمل نمی‌داند، اما از هر کسی که یک عمل طولانی شکمی را روی میزی که آب آن تخلیه نمی‌شود ایستاده است و هر سی ثانیه یک بار زمین را پاک می‌کند، بپرس. دید میدان ایمنی بیمار است و با چند درجه شیب تعیین می شود.

نیمه دیگر موقعیت یابی، در جای خود ماندن است. هنگامی که زاویه راست - افقی برای نزدیک شدن به شکم، نوک برای تخلیه، نزدیک شدن به-عمودی برای برخی کارهای دندانی و اندام - میز باید آن را بدون خزش نگه دارد، زیرا حرکت آهسته در طول یک عمل بدتر از عدم تنظیم است. یک قفل فنری چند جهته میز میز را در تمام این طیف زاویه ایمن می کند و ستون بالابر در زیر آن بار را به طور پیوسته حمل می کند. یک سگ-بزرگ تحت بیهوشی، بدون عضله و بدون واکنش، جایی نیست که سکوی متزلزل در آن قابل قبول باشد. اتصالات نگهدارنده کشویی روی ریل های جانبی کار را به پایان می رساند، بیمار را محکم نگه می دارد بدون اینکه تسمه هایی از محل جراحی عبور کند، و هنگامی که موقعیت نیاز به تغییر دارد به سرعت رها می شود.