بیشتر تشخیص به دنبال است

قبل از آزمایش خون، قبل از تصویربرداری، بیشتر چیزهایی که کلینیک در مورد یک بیمار می‌آموزد، از نگاه دقیق ناشی می‌شود. کانال های گوش. قرنیه. خطوط لثه. پوست بین انگشتان پا. این مکان‌ها مکان‌های کوچک و تاریکی هستند و تفاوت بین دیدن چیزی و از دست دادن آن معمولاً در چشم دامپزشک نیست - بلکه نوری است که به سمت آن است. با این حال، لامپ{7}}اتاق امتحان کمترین مورد بحث در مورد تجهیزات ساختمان است.

یک کانال گوش قرمز و ملتهب و یک مجرای صورتی سالم دو برنامه درمانی متفاوت هستند. در زیر نور زرد یا سوسو، هر دو می توانند یکسان به نظر برسند. آنچه در جدول امتحان اهمیت دارد نوری است که بافت را به همان صورتی که نور روز انجام می دهد - می خواند، به همین دلیل است که دمای رنگ در حدود 4800K یک مشخصات-جزئیات برگه نیست بلکه یک تشخیصی است. وقتی نور خنثی است، رنگی که می بینید همان رنگی است که حیوان دارد. تورم، یرقان، لبه‌های زخم، آن لکه مشکوک پوست - خود را نشان می‌دهند.

هر امتحانی روشنایی کامل نمی خواهد. بررسی مردمک ها، معاینه چشم، کار با یک حیوان ترسناک - اینها نیاز به نور کمتر دارند، نه بیشتر، و رسیدن به یک امتحان کم نورتر در اواسط-نباید به معنای قطع کردن امتحان باشد. یک جعبه کنترل روی تیر چراغ، که با دست آزاد دامپزشک قابل تنظیم است، روشنایی را به جای شکستن، بخشی از ریتم امتحان می کند. بیماران ترسو زمانی که نور مستقیماً از بالا منفجر نمی شود آرام تر می مانند و یک بیمار آرام معاینه صادقانه تری می دهد.

هیچ کدام از اینها دراماتیک نیست. بدون مانیتور، بدون خواندن، بدون نرم افزار. اما یک کلینیک فقط به خوبی آن چیزی است که می تواند ببیند و آنچه که می تواند ببیند به نور بستگی دارد. چراغ امتحان جایی است که تشخیص های خوب بی سر و صدا شروع می شوند.